Czego nie robić

Depresja jest chorobą, a nie fanaberią lub stanem chwilowo obniżonego nastroju. Bliską osobę, która na nią choruje należy traktować z troską i powagą. Tak samo, jak gdyby była dotknięta cukrzycą, nadciśnieniem lub innym „zwykłym” schorzeniem. Warto wiedzieć czego NIE ROBIĆ, by nie pogorszyć sytuacji.

Gdy zauważymy u bliskiej osoby objawy depresji – zacznijmy działać. Przede wszystkim – NIE bagatelizujmy problemu, licząc, że rozwiąże się sam. NIE mówmy „to nic takiego”, „weź się za siebie”, „przesadzasz”. W ten sposób nie wyleczono nigdy żadnej choroby. Najlepszym rozwiązaniem jest wizyta u lekarza specjalisty. Należy nakłonić chorego, by skontaktował się z psychiatrą lub lekarzem pierwszego kontaktu. Depresję trzeba leczyć i należy o tym przekonać chorego.

NIE krytykujmy też chorego z powodu jego depresyjnych zachowań i braku chęci do życia. NIE należy chorego „ożywiać” i uszczęśliwiać na siłę, rozweselać, zmuszać do chodzenia na imprezy lub spotkania towarzyskie. Warto jednak mimo wszystko zachęcać do podtrzymywania więzi ze znajomymi. NIE trzeba też zrażać się tym, że chory może negatywnie reagować na chęć niesienia mu pomocy. Może o nią poprosić w innym momencie i powinniśmy być na to przygotowani. Złego humoru i nastroju NIE odbierajmy też jako niechęci skierowanej przeciwko nam. To stan spowodowany chorobą.

W czasie depresji NIE należy także chorego zmuszać lub nakłaniać do rzucania nałogów. NIE wolno też doradzać podejmowania ważnych decyzji dotyczących życia, pracy lub związków emocjonalnych. Z drugiej strony nie powinno się chorego izolować od rodzinnych dyskusji o ważnych sprawach lub problemach. NIE należy też wykonywać prac i obowiązków za chorego. Można mu w nich pomagać, ale NIE należy pozbawiać go zajęcia jeśli jest je w stanie wykonywać.

Bardzo ważne jest też, by nie unikać rozmowy z chorym o jego problemach. NIE należy bać się zadawania ważnych pytań. NIE wolno też bagatelizować niepokojących sygnałów. Gdy chory mówi np. o chęci popełnienia samobójstwa, należy koniecznie skontaktować się z jego lekarzem.

Pomoc choremu na depresję może być wyczerpująca. Dlatego NIE wahajmy się prosić o wsparcie innych. Warto też zdobyć jak najlepszą wiedzę o chorobie. NIE powinniśmy polegać na przypadkowych lub zasłyszanych radach oraz opiniach, tylko prosić lekarza o wyjaśnienie naszych wątpliwości.